Οι 22 μαθητές της Ε΄1 του ΚΣτ' Δημοτικού Σχολείου Τριχερούσας Λεμεσού φέτος γίνοται ερευνητές. Κάθε βιβλίο είναι μια πύλη για ταξίδι σε έναν νέο κόσμο. Για να τον εξερευνήσουμε, πρέπει να διαβάσουμε, να αποκωδικοποιήσουμε τα μυστικά του και να λύσουμε γρίφους σαν αληθινοί ντετέκτιβ!
«Μια σελίδα γίνεται πυξίδα, μια λέξη γίνεται κλειδί – λύνουμε τα μυστήρια που κρύβουν τα βιβλία και ταξιδεύουμε στον κόσμο της γνώσης!»
Από τη Λαπωνία ξεκινά το μακρινό του ταξίδι ο Άη Βασίλης κάθε χρόνο ώστε μέχρι το ξημέρωμα των Χριστουγέννων να προλάβει να μοιράσει τα δώρα του σε όλα τα παιδάκια του κόσμου.
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος τα Χριστούγεννα η NORAD ακολουθεί τα βήματα του Άγιου Βασίλη σε όλο τον κόσμο.
Ποια διαδρομή θα ακολουθήσει φέτος το έλκηθρο του Άη Βασίλη και πότε θα τρυπώσει στην καμινάδα σας; Την απάντηση δίνει, όπως κάθε χρόνο, η Βορειοαμερικανική Διοίκηση Αεροδιαστημικής Άμυνας (NORAD) που καταγράφει στο Διαδίκτυο όλη την πορεία του Άγιου Βασίλη. Η NORAD, που επιβλέπει τον εναέριο χώρο της Βορείου Αμερικής μέσα από την ιστοσελίδα www.noradsanta.org, που λειτουργεί σε επτά γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά, γερμανικά, ιαπωνικά και κορεατικά) επιτρέπει στους ενδιαφερόμενους να διαπιστώνουν πού ακριβώς βρίσκεται ο Αϊ-Βασίλης και τα ελάφια του.Η NORAD (Βορειοαμερικανική Διοίκηση Αεροδιαστημικής Άμυνας) με τον δορυφόρο του αμερικανικού στρατού σε συνεργασία με το Google Earth, παρακολουθεί κάθε στιγμή τις κινήσεις του, τον εντοπίζει σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη όπου βρίσκεται και αναμεταδίδει την πορεία του LIVE μέσω του δορυφόρου της Ο Άγιος Βασίλης, σύμφωνα με τη NORAD, ξεκίνησε μόλις το ταξίδι του. Όποιος αγωνιά για το πότε θα φτάσει στο δικό του σπίτι ο Άγιος Βασίλης με τα δώρα, αρκεί να στείλει ένα mail στο noradtrackssanta@outlook.com και κάποιος εργαζόμενος της NORAD θα τον ενημερώσει για το που ακριβώς βρίσκεται το έκληθρο. Για τους... δύσπιστους, μάλιστα, η ιστοσελίδα θα προσφέρει, όπως κάθε χρόνο τρισδιάστατα βίντεο με τη φιγούρα του Άγιου Βασίλη να ίπταται πάνω από μεγαλουπόλεις, όπως το Παρίσι και το Σίδνεϊ. Στην ιστοσελίδα υπάρχουν και πληροφορίες σχετικά με τον Άγιο Βασίλη, τις οποίες συγκέντρωσαν οι ειδικοί της NORAD. Μεταξύ άλλων, μπορεί κανείς να πληροφορηθεί ότι η ηλικία του είναι «πάνω κάτω 16 αιώνων», ή ακόμη και τεχνικά χαρακτηριστικά για το ιπτάμενο έλκηθρό του, όπως ότι η ανώτατη ταχύτητά του είναι «μεγαλύτερη της ταχύτητας του φωτός», ή πως το «βάρος δώρων κατά την απογείωση είναι 60.000 τόνοι». Η NORAD, που λειτουργεί υπό κοινή καναδο-αμερικανική διοίκηση, έχει ξεκινήσει εδώ και πάνω από 50 χρόνια το πρόγραμμά της για την «εναέρια επιτήρηση» του Αϊ-Βασίλη, μία παράδοση που ξεκίνησε κατά λάθος το 1955.
Πάτησε εδώ για άλλα πολλά παιχνίδια χριστουγέννων και εδώ για ακόμα πιο πολλά παιχνίδια
Πάτησε πάνω στην εικόνα και θα σε μεταφέρει σε μια βιβλιοθήκη γεμάτη με βιβλία για να διαλέξεις το βιβλίο που θα σε συντροφεύει στις διακοπές!! Σημείωση: αν δεν εμφανίζονται ελληνικά βιβλία άλλαξε τη γλώσσα πάνω δεξιά!
Στο παράθυρο που θα μου ανοίξει θα δω μια εικόνα με το σχήμα και τις λέξεις. Πατώ στο word list
Στη συνέχεια ανοίγει ένα παράθυρο και επιλέγω edit.
Ανοίγει ένα παράθυρο με λέξεις Πατώντας πάνω στις υφιστάμενες λέξεις, αρχίζω και πληκτρολογώ τις λέξεις μου.
Αν θέλω να προσθέσω κι άλλες λέξεις πατώ το σύμβολο + που βρίσκεται πάνω. Στην αριστερή στήλη επιλέγω το μέγεθος των λέξεων . Πιο μεγάλες αυτές που θέλω να δώσω έμφαση.
Όταν τελειώσω πατώ apply
Μπορώ να αλλάξω γραμματοσειρά, σχήμα, χρώμα από τις επιλογές shape colour, font
Τέλος από το file επιλέγω save as image και φυλάω την εργασία μου σαν εικόνα. Μπορώ να την εκτυπώσω πατώντας print ή να την στείλω στη δασκάλα μου μέσω teams
Η πόλη της Λεμεσού βρίσκεται ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις της Αμαθούντας και του Κουρίου. Η πόλη κτίστηκε πιθανότατα μετά την καταστροφή της πόλης της Αμαθούντας το 1191 από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.
Η Λεμεσός κατοικήθηκε από τα πολύ παλιά χρόνια και τάφοι οι οποίοι βρέθηκαν εκεί χρονολογούνται γύρω στο 2000 π.Χ. ενώ άλλοι γύρω στον 8ο και 4ο αιώνα π.Χ. Τα λιγοστά αρχαία που βρέθηκαν, δείχνουν ότι εκεί υπήρχε ένας μικρός οικισμός, ο οποίος δεν κατάφερε να αναπτυχθεί και να ανθίσει. Οι αρχαίοι συγγραφείς παρ’όλα αυτά δεν αναφέρουν τίποτα για την ίδρυση της πόλης. Σύμφωνα με την Σύνοδο του 451 π.Χ.ο Επίσκοπος της Θεοδοσιαννής καθώς επίσης και οι Επίσκοποι της Αμαθούντας και της Αρσινόης ήταν αυτοί οι οποίοι συνέβαλαν στην ίδρυση της πόλης της Λεμεσού. Η πόλη ήταν γνωστή ως Νέμεσσος τον 10ο αιώνα και ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος αναφέρεται στην πόλη με αυτό το όνομα. Η ιστορίας της πόλης είναι κυρίως γνωστή από τα γεγονότα του 1191 μ.Χ. τα οποία σηματοδότησαν το τέλος της Βυζαντινής Κυριαρχίας στην Κύπρο.
Ακολούθως ο Ισαάκ Κομνηνός κυνηγήθηκε και νικήθηκε από τον Ριχάρδο με αποτέλεσμα η Κύπρος να περιέλθει υπό την κυριαρχία των Βρετανών. Ο Ριχάρδος γιόρτασε τους γάμους του με την Βερεγγάρεια στην Κύπρο, όπου η τελευταία στέφθηκε και βασίλισσα της Αγγλίας. Με αυτό τον τρόπο τελείωσε η Βυζαντινή αυτοκρατορία στην Κύπρο.
Οικονομική Άνθιση
Ο Ριχάρδος κατέστρεψε την Αμαθούντα και οι κάτοικοι της μεταφέρθηκαν στη Λεμεσό. Ένα χρόνο αργότερα, το 1192 μΧ, η Κύπρος πωλήθηκε στους Ναίτες, πλούσιους μοναχούς και στρατιώτες οι οποίοι είχαν ως μοναδικό σκοπό την προστασία του Αγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ.Οι ιππότες επέβαλαν ψηλή φορολογία στο νησί στην προσπάθεια τους να πάρουν πίσω όσα λεφτά έδωσαν για την αγορά της Κύπρου.Το γεγονός αυτό οδήγησε στο ξεσηκωμό των Κυπρίων με αποτέλεσμα οι Ναίτες να απαιτήσουν τη ακύρωση της συμφωνίας αγοράς του νησιού.Ο Ριχάρδος αποδέχθηκε την απαίτηση τους και βρήκε καινούριο αγοραστή τον Γκυ Ντε Λουζινιάν, ένα Φράγκο Ρωμαιοκαθολικό.Έτσι η Λεμεσός παραδόθηκε στη Φραγκοκρατία των Λουζινιανών βασιλέων του Μεσαιωνικού Κυπριακού Βασιλείου.
Για τρεις περίπου αιώνες ( 1192 – 1489 ) η Λεμεσός έζησε μια αξιοσημείωτη περίοδο άνθισης κατά την οποία ένας μεγάλος αριθμός Λατίνων επισκόπων επισκέφθηκε και διέμεινε στην πόλη. Αυτό διάρκεσε μέχρι την κατάληψη της Κύπρου από τους Τούρκους το 1570 μ.Χ. Λατινικά τάγματα τα οποία ίδρυσαν μοναστήρια, εγκαταστάθηκαν στην Λεμεσό.
Η εγκατάσταση επίσης εμπόρων στην Κύπρο και ειδικά στη Λεμεσό τον 13ο αιώνα οδήγησε στην οικονομική άνθιση από την οποία επωφελήθηκαν οι κάτοικοι.Το λιμάνι ως κέντρο μεταφορών και εμπορίου συνέβαλε τα μέγιστα στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου.
Ο Γερμανός Βασιλιάς κατέλαβε τη Κύπρο
Ο βασιλιάς της Γερμανίας Φρειδερίκος Β’, παρακινημένος από τους Γενουάτες της Κύπρου οι οποίοι ήταν εχθροί του Ιωάννη Ιβελίνου, αποβιβάστηκε στην Λεμεσό και την κατέλαβε το 1228, θέτοντας υπό τον έλεγχο του το βασίλειο της Κύπρου. Αργότερα κάλεσε τον Ιωάννη Ιβελίνο, αντιβασιλέα του νησιού να παρουσιαστεί μπροστά του έτσι ώστε να συζητήσουν σχέδια εναντίον των Μουσουλμάνων .Ο Ιβελίνος παρουσιάστηκε μπροστά στον Φρειδερίκο μαζί με τον ανήλικο βασιλιά Ερρίκο και με όλους τους Γενουάτες της Κύπρου, με εμφανή διάθεση συνδιαλλαγής. Όταν αργότερα όμως αρνήθηκε να συνεργαστεί μαζί του, ο Φρειδερίκος δεν είχε άλλη επιλογή από το να τον αφήσει να φύγει. Αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα να οξυνθούν τα πράγματα και να αρχίσει μεταξύ των Ιβελίνων και του αυτοκράτορα πόλεμος. Ο Φρειδερίκος αφού κατέλαβε τη Λεμεσό και άλλες πόλεις, διόρισε δικούς του κυβερνήτες αλλά τελικά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κύπρο. Οι δυνάμεις του Φρειδερίκου νικήθηκαν στη μάχη της Αγύρτας, ένα χωριό της Κερύνειας το 1229 σε μια αναμέτρηση με τα στρατεύματα των Φράγκων τα οποία καθοδηγούνταν από τον Ιωάννη Ιβελίνο.
Η έκβαση της μάχης σήμανε την αρχή της ελευθερίας της Κύπρου από τους Γερμανούς. Το 1489 μ.Χ. η Κύπρος παραδόθηκε στην πόλη της Βενετίας από την Βασίλισσα της Κύπρου Αικατερίνη Κορνάρο.Οι Βενετοί δεν επέδειξαν κανένα ενδιαφέρον για την Κύπρο παρά μόνο επέβαλαν σκληρή φορολογία και εκμεταλλεύτηκαν τους πόρους του νησιού.
Η συμπεριφορά των Βενετών απέναντι στο νησί
Αντιμετώπιζαν το νησί ως μια αποικία την οποία μπορούσαν να εκμεταλλεύονται όσο το δυνατόν περισσότερο. Κατέστρεψαν το Κάστρο της Λεμεσού και ταξιδιώτες οι οποίοι επισκέφθηκαν την Κύπρο τον 16ο αιώνα μιλάνε για την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ντόπιος πληθυσμός της Κύπρου. Όλοι οι κάτοικοι σκλαβώθηκαν από τους Βενετούς και αναγκάστηκαν να πληρώνουν το 1/3 του εισοδήματος τους είτε αυτό ήταν μέρος των προϊόντων τα οποία καλλιεργούσαν, όπως για παράδειγμα σιτάρι, κρασί, λάδι είτε ήταν ζώα ή άλλα προϊόντα.
Οι Τούρκοι κατέλαβαν το νησί
Οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο το 1570-1571 και την κατέλαβαν.Η Λεμεσός κατακτήθηκε τον Ιούλιο του 1570 χωρίς καμία αντίσταση όταν οι Τούρκοι ρήμαξαν και έκαψαν την πόλη . Περιγραφές διάφορων επισκεπτών περιγράφουν την πόλη ως ένα χωριό με ένα αξιοσημείωτο αριθμό κατοίκων. Οι Χριστιανοί ζούσαν σε μικρά χαμηλά σπίτια στα οποία έπρεπε να σκύψεις για να μπεις μέσα.Αυτό γινόταν σκόπιμα για να αποτρέπονται οι Τούρκοι ιππείς από το να εισέλθουν στα σπίτια.
Κατά τη διάρκεια της τουρκικής κυριαρχίας η Κύπρος αντιμετώπισε μια γενική παρακμή καθώς οι Τούρκοι δεν βοήθησαν στην ανάπτυξη του τόπου. Τούρκοι και Έλληνες ζούσαν σε ξεχωριστές γειτονιές και το πολιτιστικό επίπεδο παρήκμασε εντελώς.
Νέα σχολεία στη Λεμεσό
Η έλλειψη ενδιαφέροντος από την πλευρά των κατακτητών, η πίεση και η ψηλή φορολογία ήταν καθοριστικοί, ανασταλτικοί παράγοντες για την πολιτιστική ανάπτυξη των παιδιών. Η εκκλησία έπαιξε καθοριστικό παράγοντα στην εκπαίδευση του νησιού κατά την περίοδο 1754-1821. Αυτά τα χρόνια ιδρύθηκαν νέα σχολεία σε όλες τις πόλεις και Έλληνες διανοούμενοι δίδασκαν Ελληνική ιστορία,Τουρκικά και Γαλλικά. Τα ακόλουθα σχολεία λειτουργούσαν στην πόλη της Λεμεσού.
1. Το Ελληνικό Σχολείο το οποίο ιδρύθηκε το 1819
2. Το πρώτο δημόσιο σχολείο το οποίο ιδρύθηκε το 1841
3.Το Σχολείο Θηλέων το οποίο ιδρύθηκε το 1861
Οι Άγγλοι εισήλθαν στο νησί
Οι Άγγλοι κατέλαβαν την Κύπρο το 1878 μετά από μια μυστική συμφωνία με τους Τούρκους. Ο πρώτος Άγγλος Κυβερνήτης της Λεμεσού, συνταγματάρχης Warren επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την πόλη και από τις πρώτες κιόλας μέρες διακυβέρνησης του η κατάσταση της Λεμεσού βελτιώθηκε. Οι δρόμοι καθαρίστηκαν και επιδιορθώθηκαν, τα ζώα μετακινήθηκαν από το κέντρο, φυτεύτηκαν δέντρα και κατασκευάστηκαν ειδικές αποβάθρες για την φόρτωση και εκφόρτωση καραβιών τα οποία προσάραζαν μακριά από την ακτή.
Οι αλλαγές τις οποίες επέφεραν οι Βρετανοί συνέβαλαν στην ανάπτυξη της πολιτιστικής και καλλιτεχνικής ζωής του νησιού. Σχολεία, θέατρα, γκαλερί τέχνης, μουσικές αίθουσες και ποδοσφαιρικά σωματεία δημιουργήθηκαν και έπαιξαν ένα σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική ζωή της Λεμεσού.
19ος - 20ος αι.
Η αύξηση του ρυθμού γεννήσεων στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου (1878 – 1960 ) ήταν 70%. Ο αριθμός των κατοίκων το 1881 ήταν 6.131 ενώ το 1960 ανέβηκε στους 43.593. Ο αριθμός των Ελλήνων υπολογιζόταν περίπου στους 37.478 ενώ οι Τούρκοι ήταν περίπου γύρω στους 6.115
Οι κάτοικοι της Λεμεσού ασχολούνταν με το κρασί και τις βιομηχανίες κεραμικών, καθώς επίσης με το εμπόριο και τον τουρισμό.
Οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της πόλης μεταφέρθηκαν στο βόρειο τμήμα της Κύπρου το 1975 εξαιτίας της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974. Αντίστοιχα πολλοί Ελληνοκύπριοι εγκαταστάθηκαν στη Λεμεσό αφού εκδιώχθηκαν από το βόρειο κομμάτι της Κύπρου. Η πόλη της Λεμεσού αναπτύχθηκε όταν η Αμμόχωστος, μια από τις πιο σημαντικές τουριστικές περιοχές της Κύπρου καταλήφθηκε από τα τουρκικά στρατεύματα. Πολυτελή ξενοδοχεία, εστιατόρια και πολυάριθμα κέντρα διασκέδασης κτίστηκαν και έτσι η πόλη έγινε σύντομα ένα σημαντικό κέντρο εμπορίου και τουρισμού.
Πατήστε εδώ για να δείτε ασπρόμαυρες φωτογραφίες από τη Λεμεσό του 1960
Πατήστε εδώ για να δείτε βίντεο από τη Λεμεσό του χθες
Πατήστε εδώ για να δείτε φωτογραφίες από τη Λεμεσό του χθες
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε για τη ζωή στη Λεμεσό παλαιότερα
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε για τη μεγάλη παράδοση και τη συμβολή της Λεμεσού στον πολιτισμό
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε για την Α' Δημοτική Αγορά Λεμεσού
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε διάφορα άρθρα για τη ζωή στη Λεμεσό
Παττίχειο
Ιστορικό Αρχείο και Κέντρο Μελετών
Το Ιστορικό Αρχείο και Κέντρο Μελετών (Παττίχειο Δημοτικό Μουσείο)
στεγάζεται στην παλιά οικία του Επάρχου, δίπλα στον Δημοτικό Κήπο, και
φιλοξενεί επίσης το Ιστορικό Αρχείο της Λεμεσού. Το Μουσείο προβάλλει, μέσω
εγγράφων και προφορικών μαρτυριών την ιστορία και τον πολιτισμό της πόλης από
τον 18ο αιώνα και μετά. Παράλληλα, στο χώρο εκτίθενται έγγραφα,
φωτογραφίες, βίντεο, αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών, έπιπλα,
διακοσμητικά, χειροποίητα αντικείμενα, ρούχα κι άλλες πηγές.
Το κτίριο, το οποίο ανακαινίστηκε από τον Δήμο Λεμεσού μεταξύ των ετών 2002
με 2011, παρέχει, σε συνεργασία με το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, το χώρο
όπου επιστήμονες, ερευνητές, δημοσιογράφοι, φοιτητές, καθώς και το ευρύ κοινό
μπορούν να έχουν πρόσβαση στα τέσσερα ψηφιοποιημένα αρχεία της Λεμεσού.
Τα αρχεία είναι ανεκτίμητης ιστορικής σημασίας και αποτελούνται από: Το
Αρχείο Εφημερίδων (που χρονολογείται από το 1878), το Αρχείο των Δελτίων Τύπου
(που χρονολογείται από το 1962), το Φωτογραφικό Αρχείο και την Ταινιοθήκη σε
ψηφιακή μορφή.
Το κείμενο αρχίζει με τη διαταγή που έλαβε ένα στρατιωτικό σώμα στις 7 Ιανουαρίου 1941 να κατευθυνθεί προς τη γραμμή Χειμάρρας - Τεπελενίου. Μετά από δώδεκα μέρες ξεκούρασης μακριά από την πρώτη γραμμή, οι στρατιώτες έπρεπε τώρα να πορευτούν πάλι προς το μέτωπο, για να ενισχύσουν τους Αρτινούς.
Έτσι αρχίζει η δύσκολη και απάνθρωπη πορεία των Ελλήνων στρατιωτών. Προχωρούν ασταμάτητα μέσα στη λάσπη, ενώ οι αντίξοες καιρικές συνθήκες με τα κρύα και τις βροχές, η πείνα, οι ψείρες και οι κακουχίες τους ταλαιπωρούν αφάνταστα.
Τις λιγοστές φορές που έκαναν στάση για να ξεκουραστούν, παρέμεναν σιωπηλοί, ενώ μοναδική έγνοια τους ήταν να μοιραστούν μια-μια τις σταφίδες. Η πορεία τους γίνεται μόνο το βράδυ, διότι την ημέρα υπάρχει κίνδυνος να τους αντιληφθούν τ’ αεροπλάνα των εχθρών.
Η ταλαιπωρία και η στέρηση δεν αργεί να κάνει τους στρατιώτες να μην αναγνωρίζουν πια ούτε τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Μόνη παρηγοριά τους είναι η θύμηση του ένδοξου παρελθόντος των Ελλήνων. Νιώθουν ότι ενώνονται με τους πρόγονούς τους ήρωες και αγωνιστές, οι οποίοι είχαν αγωνιστεί σε παλαιότερες εποχές εναντίον άλλων κατακτητών.
Φθάνοντας κοντά στην πρώτη γραμμή του πολέμου, ο θόρυβος των όπλων και των κανονιών ακούγεται ολοένα και δυνατότερος. Το θέαμα που αντικρίζουν οι στρατιώτες στη διαδρομή είναι φοβερό. Τραυματίες και ετοιμοθάνατοι μεταφέρονται από το μέτωπο πάνω σε φορεία, ενώ οι νοσοκόμοι διηγούνται ανατριχιαστικές ιστορίες για την πρώτη γραμμή. Κάπου-κάπου συναντούν και κάποιους αιχμαλώτους που μυρίζουν κρασί. Οι γεμάτες με κονσέρβες και σοκολάτες τσέπες τους κάνουν ακόμη μεγαλύτερη την πείνα των Ελλήνων στρατιωτών.
Η πρώτη γραμμή του πολέμου βρίσκεται πλέον κοντά, καθώς το δηλώνουν οι καπνοί και οι φωτοβολίδες στον ουρανό. Πηγή:http://tosxolikopareaki.blogspot.com/
Αναχώρηση για το μέτωπο
Η δική μου πυροβολαρχία, η 3η,
ξεκίνησε απ' το Χολαργό το σούρουπο και τ' άλλο πρωί, μετά ολονύχτια,
βασανιστική ορθοστασία στο στρατιωτικό σταθμό του Ρουφ, επιβιβαστήκαμε στο
Λαρισαϊκό.
Στις 6 ξεκίνησε η αμαξοστοιχία με
μια ανατριχιαστική βουή, κι όλος αυτός ο κόσμος ξέσπασε σε λυγμούς, κλάματα κι
αναφιλητά, ανάμιχτα με ξεφωνητά ενθουσιασμού.
Το τι γινόταν σε κάθε σταθμό,
είναι αδύνατο να περιγραφεί. Απ' το Μενίδι και το Τατόι άρχισε το πανηγύρι. Οι
χωριάτες περίμεναν το τραίνο για να κατευοδώσουν τους δικούς τους και να
ευχηθούνε στο στρατό.
-"Στο καλό,
παλληκάρια!..."
-"Θάρρος και θα τους
κυνηγήσουμε τους μακαρονάδες!..."
[...] Κι ανάμεσα στις ευχές και
τις ικεσίες, οι φωνές εκείνων που ζητούσαν δικούς τους κυριαρχούσαν:
[...] Στο Κακοσάλεσι ο
ενθουσιασμός ήτανε κάτι το εξαιρετικό. Πού βρέθηκαν τόσες χιλιάδες χωρικοί στο
μικρό αυτό χωριό; Και πόσα αρνάκια θα σφαξαν για να φτιάξουν τα τόσα μυρωδάτα
σουβλάκια που μας μοίραζαν;
Ο κάθε χωρικός, χωριστά απ' τα
σουβλάκια που πρόσφερνε, είχε κρεμασμένη μπροστά του μια "τσότρα" με
κρασί και στο χέρι του κρατούσε δυο "κούπες" χωματένιες...
"κατοστάρικες". Με την μια κούπα κερνούσε τους φαντάρους και με την
άλλη "τσούγκραγε" και έπινε αυτός!... Κι όσες φορές κερνούσε, άλλες
τόσες έπινε αυτός! Είχαν γίνει όλοι!...
-"Πιέστε παιδιά!... Όλα για
σας! Όλα για την πατρίδα μας!
-Nα μας περιμένετε. Σε λίγο θάρθουμε κι εμείς να
πολεμήσουμε!..."
[...] Στη Θήβα, τα κορίτσια
έρραναν την αμαξοστοιχία μας με λουλούδια, φιλούσαν τους στρατιώτες απ' τα
παράθυρα και τους έδιναν τις διευθύνσεις τους, για να τους στέλνουν νέα από το
μέτωπο, συγχρόνως δε τους μοίραζαν καλαμποκίσιο ψωμί, κρασί, κι άλλα είδη απ'
την παραγωγή τους.
[...] Η Λειβαδιά μάς δέχτηκε με
νταούλια και πίπιζες, που έπαιζαν σ' εκνευριστικό ήχο διάφορα παλιά πατριωτικά
θούρια. Ο σταθμός ήταν σημαιοστόλιστος κι οι χωρικοί μας μοίραζαν ψωμί, τυρί κι
άλλα φαγώσιμα.
-"Στο καλό αγόρια!..."
-"Στο καλό αδέρφια και γρήγορα να γυρίσετε νικητές!..."
Καθόμασταν εκεί, δίπλα στ'
απομεινάρια της παγωμένης χτεσινής φωτιάς και περιμέναμε ν' ακούσουμε το
σάλπισμα. [...] Το κρύο ήταν φοβερό, αφάνταστο. Από το κρύο αυτές τις ώρες σού
πονούσε κυριολεκτικά η ψυχή και σου 'ρχόταν, σα μωρό, να μπήξεις τα κλάματα,
έτσι χωρίς να ξέρεις κι
εσύ τι ζητάς και τι θα βγάλεις μ'
αυτό. Απ' το περιορισμένο του χώρου δεν μπορούσες να κάνεις δυο βήματα και καθόσουν
εκεί ακίνητος, ξυλιασμένος, έτσι σα να 'χει παγώσει κι αυτό το ίδιο το μυαλό
σου, χτυπώντας μόνο από καιρό σε καιρό το 'να σου χέρι με τ' άλλο, έτσι σαν στο
στίχο της απελπισίας του Σολωμού. Αν πεις πια για τα πόδια σου εκείνα δεν
ήξερες αν τά 'χεις πια.
(Γ. Μπεράτης, Το πλατύ ποτάμι, Αθήνα, Ερμής, 1992, σ.
145)
"Το χέρι έσπασε σαν γυάλινο"
Μια βραδιά ένας φαντάρος, γιος
στρατηγού, πέθανε από το κρύο. Ήτανε φρουρός, αποναρκώθηκε στην παγωνιά κι όταν
πήγαν ν' αλλάξουν βάρδια τον βρήκαν πετρωμένο. Τον έπιασαν από το χέρι να τον
ανασηκώσουν, μα το χέρι του έκανε κρακ και ξεκόλλησε σα γυάλινο. Ο ταγματάρχης φοβήθηκε
μήπως ξεψυχήσουν κι άλλα παιδιά τις νύχτες κι αποφάσισε ν' αραιώσει τις
φρουρές, να κρατήσει τις προφυλακές μόνο με οπλοπολυβόλα, ώστε να μην εκθέτωνται
πολλοί στρατιώτες στη χιονοθύελλα... Κάποιο ξημέρωμα ο ταγματάρχης άκουσε τα
οπλοπολυβόλλα να βάλλουν και πετάχτηκε να δει τι τρέχει. Δε γινόταν ιταλική
επίθεση, όπως νόμισε, παρά ένας φαντάρος είχε πάλι παγώσει κι έριχναν οι
σύντροφοί του με τα πολυβόλα για να ζεσταθούν οι κάνες και να μπορέσουν μ'
αυτές να θερμάνουν το κοκκαλωμένο σώμα του.
